sko, við baldur eigum stundum mjög erfitt með að vera sammála um hvað sé skemmtilegt að horfa á, arsérstaklega ef við erum búin að ákveða að eiga kósý stund og horfa á eitthvað. það var alveg þannig í gærkvöldi. við elskum reyndar bæði heimildamyndir svo það er yfirleitt auðveldast og verður oft fyrir valinu. í gær gafst ég reyndar upp á því að leita að heimildamynd þannig að hann mátti ráða. fyrir valinu varð þessi mynd. ég gerði svona "kkk...ee ókei...hehe sure" þegar hann stakk upp á þessari mynd:
já sko þetta er mynd um endur. þið skiljið kannski þessi kokhljóð núna. en halló halló, besta mynd um endur ever made held ég. ég varð hrædd og skelkuð og hló og gerði krútthljóð. margs fróðari um samlíf anda og að þeim finnst heldur ekki kúl þegar þeim er nauðgað. þær verða fúríus. kannski ekki taka mig alveg of alvarlega með þarna "besta mynd ever made". góð fyrir svefninn allavega. en það besta við myndina (finnst mér) er að ég fékk fáránlega mörg tækifæri til að talsetja myndina og gera allskonar ógeðslega fyndin hljóð og samtöl sem ég ímynda mér að endur vilji gera og myndu gera ef þær gætu talað. það fyrsta byrjaði auðvitað þarna þegar ungarnir eru að hoppa úr ógeðslega háa trénu og hafa ekki vængi. já, ekki segja mér að þið getið horft á það án þess að gera "aaaaaaaaaaaaaaaa" hljóð. baldur þurfti ítrekað að spóla til baka því hann heyrði ekki hvaða narratorinn var að segja því ég var of upptekin að talsetja myndina. sko í alveg heilan klukkutíma. persónulega væri ég til í að horfa aftur á þessa mynd aftur, talsetta.
það fyndnasta nefnilega í heimi eru dýr sem er búið að gera að manneskjum, í þykjustunni. dýr í fötum, dýr sem þykjast vera glöð yfir afmælinu sínu og dýr sem tala. á fínu fræðimáli kallast þetta misræmishúmor (þar sem ég hef nú setið heilt námskeið í húmor í minni háskólagöngu)
og þessi dýr. jesús, ég orga og dey.
á meðan ég setti myndirnar hérna inn fattaði ég hvað ég væri ömurleg. en mér er eeeiginilega alveg sama, þetta er svo viðbjóð fyndið. mamma segir að ég og elsa höfum eytt lífslöngun kisa gamla algjörlega eftir að hafa klætt hann í föt og svæft hann í vagni með pela. já og reyndar fleiri hluti sem ekki er hægt að hafa eftir hérna. en hann var ekki bara svona geðveikur út af okkur, hann var bara með einhverja pest. út lífið. geðveikispest. ég er samt algjörlega nógu þroskuð í dag til þess að eiga dýr.
ég svo innilega frölluð i hausnum þegar kemur að draumförum. gæti mögulega og líklega haldið út draumabloggi. ætla ekki að gera það samt. það væri svo boring og myndi gefa of mikla innsýn í ruglaða heilann minn.
í fyrradag dreymdi mig samt að jónas sig hefði ákveðið að kaupfélagsstéttin heima á borgarfirði væri alveg ideal fyrir tónleika. það var því ákveðið. allt í fokki samt og fólk að mæta of seint og almennt ekki að mæta þannig að tónleikarnir voru að fara í vaskinn. ég var á síðasta snúningi að hafa mig til og jónas gjörsamlega hafði ekki undan að hrista af sér stresssvita. við spiluðum eitt lag með herkjum, tókum svo hlé. í hléinu fannst mér ferlega góð hugmynd að fara í bað. og sko ekki heima hjá mér, heldur heima hjá ástu og birki sem virtist vera út í merki af einhverjum ástæðum. þar hafði ég sko gluggaútsýni úr baðinu á staðarfjall og álfaborgina. mjög eftirsóknarvert þegar maður liggur í baði greinilega. ég hafði líka ákveðið að taka óhreinan þvott með í leiðinni og þvo hann í baðinu á meðan ég baðaði mig. flott bara. svo hringdi einhver í mig og sagði mér að drullast til að mæta í kaufó. ég kallaði eitthvað á birki og hann svaraði ekki. þegar ég var komin úr baði sá ég ástu sofandi en birkir eitthvað að bardúsa við hliðina á henni. hann sneri sér við og ég sé að hann er búinn að gefa henni grænt snuð og búa um hana eins og pínulítið barn. þarna lá því manneskjan og saug snuð eins og ekkert væri eðlilegra. ég reyndi að hrista þetta undarlega móment úr hausnum á mér (og er enn að því, vakandi) og dreif mig í skó. þá heyri ég kömmu á eskifirði kalla í mig og bjóða mér pasta með hnetum. (ég velti því fyrir mér að skrifa "einhver stelpa" í staðinn fyrir kömmu því það er svo vandræðalegt að dreyma fólk sem ég þekki varla, hvað þá ef það er að elda handa mér). ég mátti ráða hvort það væri súrt sætt eða sagon. hvað bragðtegund sagon er veit ég ekki en eflaust mjög bragðgóð. ég man ekki hvort ég borðaði en vesenaðist þó að setja í mig tvær fastar fléttur svo ég myndi nú toppa mig í seinkun.
ég vaknaði um miðja nótt og skrifaði stikkorð um drauminn í símann minn, eins og ég geri oft. var fyrst að kíkja á þau áðan og þau hljómuðu svona:
tonleikar, flopp, budin, bad inn á milli í merki og tók þvoþvottinn með,
utsyni a alfaborgina og staðarfjall, birkir og asta snud, krípí,
turfti ad drifa mig, kamma bauðst til að elda fyrir mig pasts með hnetum,
nú bý ég í fjölbýli. ég hef aldrei áður búið í fjölbýli og aldrei þekkt jafn fáa í mínu nánasta nágrenni. af eðlilegum ástæðum veit ég þess vegna ekki hvernig fólk hagar sér í fjölbýli. til dæmis virðast börnin í íbúðinni við hliðina ekki kunna að labba, bara hlaupa og trampa, lemja hlutum í handriðið og öskra. skrítið. á leiðinni í bílakjallarann þarf að fara í gegnum milljón (ýkjur, 2) herbergi til að komast alla leið. fer alltaf þar ein í gegn í sirka hálfu faðirvori (kemst ekki lengra í því, því ég hleyp eins og eldibrandur í gegn). algjörlega önnur saga, ég sameina hana kannski í bloggi með flughræðslusögunni (djók, þær eru í alvöru milljón)
fyrra rýmið er skrítið. þar hanga sirka 6 stór málverk eftir einhvern sem var greinilega sérlega áhugasamur um karlmenn að gera allskonar æfingar. já sko nakta karlmenn. það er langt frá því að vera það eina skrítna því að allskonar hlutir birtast þar jafnfljótt og þeir hverfa. einu sinni var þar garðborð og garðstóll. í annað skipti var kollur og pottaplanta. ég hefði náttúrulega fyrir löngu átt að vera byrjuð á einhverskonar myndaseríu en er byrjuð núna. þó ég hlaupi í gegn þá er ég alltaf spennt fyrir því hvort það sé eitthvað nýtt dót komið þangað. svona óttablandin spenna. ég velti því fyrir mér hvort að þetta væri svona staður sem fólk gæti reynt að losa sig við hluti og tekið hluti. einu sinni heyrði ég líka fuglahljóð koma úr einni geymslunni. má ekki vera að því að spá í það núna.
um daginn var komið þetta fína ikea skrifborð og fallegur grænn stóll með púða. voða kósý. typpamálverkið þó aðeins að skemma fyrir.
daginn eftir var komið eitthvað á borðið sem virtist vera brún hilla og plastpoki með dóti í.
daginn eftir það var allt horfið.
í meira lagi merkilegt.
mun pósta nýrri mynd um LEIÐ og eitthvað krassandi gerist í þessum málum.
vonandi les sá sem stendur fyrir þessari ráðgátu ekki bloggið mitt. hehe. hehehehe.
mér fannst réttast að leyfa dyggum lesendum að fylgjast með framgöngu augnharmleiksins.
dagur 1.
dagur 2
dagur 4
dagur 5
dagur 7
já, þið giskuðuð kannski rétt. þetta er bara allt í réttum farvegi og er bara svei mér að lagast. ég hef náð að hræða nokkur börn sem misskildu þó hrapallega að ég hefði kveikt í auganu á mér og einn spurði hvort hann mætti sjá kertið í auganu á mér. engar áhyggjur samt af aðskotahlutunum á síðustu 2 myndunum, þetta er bara svo ég sjái betur. mér finnst samt augasteinninn eitthvað afmyndaður. ætti kannski frekar að láta kíkja á það og þessa vel fjólubláu æð fyrir ofan augað.
ok, árið heldur áfram að byrja vel. eitthvað nýtt á hverjum degi. hef allavega aldrei dúndrað grænu kerti í augað á mér. pínu lekkert bara.
ég vildi að einhver hefði verið heima þegar þetta gerðist, held ég hafi aldrei hoppað jafn hátt á eldhúsgólfinu af sársauka og æpt. undarlegt að nágrannarnir hafi ekkert athugað með mig miðað við lætin. greinilega ekki hægt að treysta á þá. svona getur verið flókið mál að setja nýtt kerti í kertastjaka. eða þú veist, reyna að troða því í. ekki einu sinni spyrja hvernig í ósköpunum mér tókst þetta en eitt er víst að blóðmarið heldur bara áfram að stækka með hverri mínútunni. það verður spennandi að fylgjast með. kannski fæ ég glóðurauga líka. sneiðið annars framhjá maskaraklessum allt í kringum augað. það láku bara svo mörg tár úr því eftir hremmingarnar að ég hafði enga stjórn á þessu.
svona fór svo fyrir kertinu. það er greinilegt að ég er of sterk.
ég er að fara eitthvað fáránlega peppuð inn í þetta ár. ég elska áramót, ég elska að finnast ég geta restartað öllu sem ekki hefur verið að ganga. svo er hinsvegar annað mál hvort það virkar eða ekki. ég hefði eiginlega ekki getað hugsað mér betri byrjun á árinu en í vestmannaeyjum með jónasi og gengi + lúðrasveitum. ég kom út úr herjólfi í gær (ekki sjóveik, fögnum því) svo miklum mun tvíefldari en áður og til í þetta nýja ár. það er ansi gott eftir aðeins tveggja tíma svefn um nóttina og beint í herjólf klukkan 8. ef þið viljið upplifa skerf að hamingju minni þá getiði ýtt HÉR. sjit sko. ég táraðist við að horfa á þetta, í fimmta sinn.
en nóg um það. alir komnir með nóg af því.
í dag sat ég á kaffihúsi. ég elska kaffihús. ég bauð reyndar þremur vinum mínum að kíkja á mig, það kom enginn þannig að ég sat bara ein með sjálfri mér - sem ég er alls ekki að kvarta yfir. það geri ég oft. sko að sitja ein á kaffihúsi. það er bara næser quality time. þar sem ég var svo yfirpeppuð hætti hausinn á mér ekki að hugsa og þá sko um allt sem mig langar til að gera á árinu.
mig langar til að læra á nýtt hljóðfæri - eða læra vel á eitthvað hljóðfæri sem ég kann á fyrir
mig langar til að búa til tónlist, spila tónlist (til þess þarf ég reyndar að vera búinn að starta þessari fyrstu hugmynd) og stofna pönkhljómveit (nei djók þetta síðasta)
mig langar að komast í kór
mig langar í endur og hænur (sko í alvöru, ég er sjúk og sé þetta alveg fyrir mér)
mig langar að hugleiða
mig langar að breyta til - veit ekki beint hvernig, en á einhvern frábæran máta
mig langar að framleiða eitthvað úr jurtum (ok, ég er brjálað biluð í að búa til hluti úr jurtum og helst myndi ég vilja vera svona brjálæðislega sjálfbær eins og danski kallinn á rúv og búa til mitt eigið hunang, rækta mitt eigið bygg og hafa stóran matjurtargarð)
mig langar að geta farið í spíkat (hefur lengi verið draumur, en maður þarf víst eitthvað að hafa fyrir svoleiðis hlutum)
mig langar til að fullorðnast og eignast góða ferðatösku (já ég veit, bilað nægjusöm eitthvað)
mig langar til að mála
mig langar til að læra euphoria dansinn utan að svo við óttar getum dansað hann saman í fjarðarborg.
æj þið vitið, bara svona beisik hlutir sko. við skulum svo algjörlega sjá til hversu peppuð ég verð í næsta mánuði. kannski þarf ég bara að fara til vestmannaeyja í hverjum mánuði til að viðhalda þessu.
úti er veður og vindur og auðvitað ófært yfir fjallið svo ég á ekki annarra kosta völ en að blogga. ég frétti að það væri að koma nýtt ár svo það er ekki seinna vænna en að fara yfir það sem gerðist á þessu ári. mögulega verður þetta lengsta blogg mannkynsins, en það er þá eitthvað.
nú, sko - einhvernveginn kom líka árið 2013 og því fagnaði ég með öðrum unglingum hjá mágkonu minni og svila, saman með kærasta og góðum vinum. aldrei jafn södd á nokkrum öðrum tímapunkti í lífinu, það man ég.
ég hélt auðvitað bara áfram að vinna í fellaskóla en á nú því miður engar stórkostlegar myndir frá þeirri stórkostlegu vinnu en það er erfitt að taka góðar og skemmtilegar myndir af stærðfræðikennslu í 4. bekk , svona til dæmis.
þetta er fyrsta instagram myndin mín á árinu 2013 og gaf forsmekkinn fyrir vorinu á egilsstöðum sem fór alla jafna fram á mannbroddum. . það var bara næs og auðvitað alveg mjög smart.
þorrablót er auðvitað eitthvað sem maður missir ekki af og við systkinin vorum þar.
við baldur fengum að skottast upp á hálendi í febrúar til þess að leika í kynningarmyndbandi fyrir austurför. sól, blíða, snjór, kuldi, nekt (ekki óviðeigandi þó), bað, frost, matur, haframhvammagljúfur, sænautasel, og þreyta. þvílíka stuðið samt.
ég þarf að koma þessari mynd að - ekki það að hún eigi einhvern risastóran stað í hjarta mínu heldur vil ég bara sýna heiminum hvað aron er stór maður. VÁ. klöppum fyrir heiðdísi sem er eitthvað rúmlega 40 cm minni en hann.
í mars fórum við b. gauti í langþráða utanlandsferð. eða þú veist, til köben. þarna má sjá glaða norðmenn í fjarska.
baldur var nú reyndar frekar slappur alla ferðina og nýbúinn að fá rótsterka stera sem hann átti að taka fyrir astma. annað kom þó heldur betur á daginn. þessi mynd er tekin á kastrup á leiðinni heim og eins og sjá má er stemningin gríðarleg eftir að ég gaf honum fullt af parkódíni. hann er samt ekki með dónött. ef svo væri, væri ekki grundvöllur fyrir því sambandi sem við eigum í núna.
rúmum 15 tímum eftir að þessi mynd er tekin var drengurinn mættur upp á bráðamóttöku í fossvoginum þar sem hann fór í allskyns próf og prufur og eftir 7 tíma veru þar var honum skutlað í sjúkrabíl beint niður á hjartadeild á hringbraut þar sem hann mátti dúsa næstu 33 daga, tengdur í mónitor og með æðalegg - honum til mikillar gleði. hjatað var nefnilega ekki alveg að starfa sem skyldi sem má rekja til krabbameinslyfja sem hann fékk þegar hann var lítill. hér er mynd tekin af svölunum á 4. hæð heimili hans til mánaðar, Hringbraut. ég man þegar gellan á bráðamótttökunni sagði að hann þyrfti að vera kannski 2-3 daga upp á deild. ég andvarpaði alveg yfir því og gerði allskyns kokhljóð sem lýstu yfir pirringi.(var samt almennt mjög almennileg og þolinmóð)
okkur leiddist ekkert alltaf á nýja heimilinu. maðurinn gat mjólkað í gegnum ipadinn. hvað þarf þá meira? shit hvað ég var brjálæðislega fyndin þarna. algjör snillingur alveg.
svo fannst læknum það nauðsynlegt að hann fengi bjargráð sem gefur honum stuð ef ástæða þykir til - þ.e.a.s. ef það þarf að koma hjartanu aftur í gang. það hefur ekki komið til þess ennþá. baldur var líka bara glaður með þetta alltsaman (mögulega enn í vímu af kærileysislyfjum einhverskonar), sérstaklega með hálfu lopapeysuna. ég hefði ekki getað ímyndað mér hvað bringuhár eru lengi að vaxa aftur, jesús.
svo fór hann bara í endurhæfingu á reykjalundinn, kom heim og sumarið var gott og blessað eftir alla þessa ágætis sjúkrahús- og veikindatörn. vil skulum ekki einu sinni ræða það hvað maðurinn tók þessu öllu samt með stóískri ró og gerir það enn í dag. snillingur.
en förum aðeins í sumarið.
algeng sjón á blíðviðrisdögum á egilsstöðum. ekki er þetta nú ömurlegt útsýni. ég hefði samt kannski mátt fara úr sokkabuxunum. manða bara næst.
systkini og frændsystkini á toppi svartfells. glimps úr þeirri ferð má sjá hér í kynningarmyndbandið sem hafþór bróðir gerði. ég hefði nú alveg mátt fara í fleiri fjallgöngur í sumar (ok, bara almennt hreyfa mig meira) en það er bara næst.
ég seldi landsbankanum sálu mína og var óþolandi inn á heimilum landsmanna. þeir sem vilja sjá þá snilld er bent að ýta á þennan link og finna mig. fyrsta myndin er tekin kl. 11 um kvöld í geirishólum snemma sumars og ekki mjög eftirsóknarvert að baða sig í jafn köldu vatni. all for tv. síðasta myndin myndin er uppáhaldsmómentið mitt úr auglýsingunni.
þarna erum við steinsí frænka mín svo í klippingu.
eftirfarandi myndir summera sumarið á austurlandi svolítið.
æj, ég veit að það gerðist margt meira skemmtilegt í sumar en ég tók svo margar myndir að ég fékk hausverk og ógleði við að reyna að velja úr.
ég fékk samt enn og aftur að vera upp á sviði með jónasi og félögum. það er alltaf bara svo sjúklega gaman. ég gat ekki fundið myndband frá því en þetta er tekið upp á útgáfutónleikunum í þorlákshöfn í fyrra.
svo fengum við hoffa liðsauka í sumar - yndislega sóla bættist við og útkoman svo fín.
eftir allt þetta stuð í sumar fórum við baldur svo til gautaborgar í viku í læknisheimsókn þar sem átti að athuga hvort hann þyrfti mögulega nýtt hjarta. einmitt, bara smá læknisheimsókn. en það kom nú allt gott og gaman út úr því þannig að þetta varð bara að skemmtiferð þar sem við versluðum, skoðuðum borgina, nutum þess að vera á hóteli með fríum morgunmat og heimsóttum ættingja mína. já og fögnuðum því að enginn þurfti nýtt hjarta. það er nefnilega alltaf svo ótrúlega gaman þegar fólk getur haft sín eigins hjörtu, finnst ykkur ekki?
'
svo grenjaði ég auðvitað úr flughræðslu á leiðinni heim en það er algjörlega allt önnur saga. segi ykkur hana við tækifæri.
í haust breyttum við svo um umhverfi og fluttum suður og fórum bæði í skóla. það er nú sérdeilis fínt þó mér finnist nú alltaf best að vera bara heima. ég byrjaði samt í frábærri nýrri vinnu á frístundaheimili í vesturbænum og baldur bara les og les á meðan. svo er líka svo gaman að endurnýja kynni við gamla vini og vinkonur og kynnast nýju fólki. hinsvegar er ég ekki búin að taka nógu margar myndir í vetur. enda hef ég ekki jafn gaman að skólabókum og að stökkva í sjóinn til dæmis.
við eigum ekki þetta barn - ég væri nú búin að koma því að einhvernsstaðar fyrr í blogginu ef svo væri - en við fengum hana sigríði bara aðeins lánaða. það er svo gott að snúllast í þessari.
svo fagnaði ég auðvitað 25 ára afmælinu mínu með stæl með svila mínum og við áttum sjúklega fína stund með vinum á gömlunni.
TAKK FYRIR ÁRIÐ 2013 ALLIR.
og til hamingju ég með lengsta blogg lífsins.
